رفتن به محتوا

استفاده از چراغ‌ها

چراغ‌ها دو کار می‌کنند: به شما کمک می‌کنند ببینید و به دیگران می‌گویند شما آنجا هستید و چه اتفاقی در جریان است. آزمون می‌سنجد کدام چراغ به کدام وضعیت مربوط است، پس این درس وضعیت‌ها را یکی‌یکی مرور می‌کند.

مقررات راهنمایی و رانندگی از نور پایین و نور بالا حرف می‌زند و پرسش‌های تمرینی هم همین نام‌ها را به کار می‌برند.

در تاریکی به چه چراغی نیاز دارم؟

Section titled “در تاریکی به چه چراغی نیاز دارم؟”

در تاریکی، و هر وقت دید ناکافی است، هر وسیله نقلیه مکانیکی در حال حرکت باید نور بالا یا نور پایین را روشن داشته باشد (بند 127). این حکم هر قدر هم راه روشن باشد برقرار است و در تونل‌ها هم صدق می‌کند. اتوبوسی که در مسیر مشخص‌شده حرکت می‌کند هم استثنا نیست.

دام رایج: پاسخ‌هایی که می‌گویند «فقط نور پایین» یا «فقط نور بالا» نادرست‌اند. مقررات یکی از این دو را می‌خواهد و انتخاب را به شما واگذار کرده است.

چه زمانی باید نور بالا را به نور پایین تغییر دهم؟

Section titled “چه زمانی باید نور بالا را به نور پایین تغییر دهم؟”

نور بالا تا دوردست می‌رسد و چشم هر کسی را که به آن نگاه کند خیره می‌کند. بند 128 می‌گوید چه زمانی باید به نور پایین بروید:

  • در راه روشن داخل محدوده شهری.
  • در فاصله نه کمتر از 150 متر از وسیله نقلیه روبه‌رو، یا دورتر اگر راننده آن با چراغ به شما علامت بدهد.
  • هر جای دیگری که نور بالا ممکن است راننده دیگری را خیره کند.

دو خودرو که به هم نزدیک می‌شوند و نور خودروی چپ نشان داده شده است، با عدد 150 میان آن‌ها

تا وقتی وسیله نقلیه روبه‌رو دست‌کم 150 متر فاصله دارد، نور را پایین بیاورید.

اگر نور چشمم را خیره کند چه کنم؟

Section titled “اگر نور چشمم را خیره کند چه کنم؟”

نخستین کار شما روشن کردن چراغ هشدار خطر است (بند 129). بعد، بدون تغییر خط عبور، سرعت را کم کنید و در صورت لزوم بایستید. چراغ هشدار خطر به رانندگان پشت سر خبر می‌دهد که سرعت شما در حال کم شدن است.

دام رایج: «تغییر به نور پایین» در اینجا قدم اول نیست. نور را پیش از رسیدن به وسیله نقلیه روبه‌رو پایین می‌آورید. علامت صوتی هم پاسخ درست نیست.

مطلب تکمیلی: وقتی نور چراغ‌ها چشمتان را می‌زند به کجا نگاه کنید

این مطلب از بانک سؤالات نیامده است.

به نور شدید خیره نشوید. به سمت لبه راست راه نگاه کنید و با کمک آن موقعیت خود را حفظ کنید. پس از رد شدن نور، چشم‌ها چند ثانیه زمان می‌خواهند تا به حالت عادی برگردند، پس فوراً سرعت نگیرید.

کدام وسایل نقلیه در روز از نور پایین استفاده می‌کنند؟

Section titled “کدام وسایل نقلیه در روز از نور پایین استفاده می‌کنند؟”

بند 133 نور پایین را در روز الزامی کرده تا وسیله نقلیه در حال حرکت بهتر دیده شود:

  • موتورسیکلت و موتور گازی: همیشه هنگام حرکت، بدون هیچ شرطی.
  • وسایل نقلیه حمل‌ونقل عمومی در خط ویژه مخالف جریان اصلی.
  • وسایل نقلیه حامل گروه‌های سازمان‌یافته کودکان.
  • وسیله نقلیه یدک‌کش هنگام یدک‌کشی.

به یاد داشته باشید: اتوبوس کودکان در روز از نور پایین استفاده می‌کند. نور بالا رانندگان دیگر را خیره می‌کند و چراغ هشدار خطر و چراغ‌های داخل سالن چیزی نیستند که مقررات خواسته باشد.

چه زمانی می‌توانم از چراغ مه‌شکن و نورافکن استفاده کنم؟

Section titled “چه زمانی می‌توانم از چراغ مه‌شکن و نورافکن استفاده کنم؟”

چراغ مه‌شکن عقب فقط در شرایط دید ناکافی به کار می‌رود (بند 131). حرکت در کاروان، بودن در تونل یا تخلیه بار دلیلی برای روشن کردن آن نیست.

نورافکن و چراغ جست‌وجو فقط خارج از محدوده شهری به کار می‌روند، آن هم وقتی وسیله نقلیه روبه‌رو یا هم‌جهتی وجود نداشته باشد (بند 134). در داخل محدوده شهری فقط رانندگان وسایل نقلیه دارای چراغ گردان آبی، یا آبی و قرمز، و علامت صوتی ویژه می‌توانند هنگام انجام مأموریت رسمی از آن استفاده کنند. تاریکی یا دید کم به‌تنهایی این اجازه را نمی‌دهد و احساس نیاز خودتان هم همین‌طور.

چه زمانی چراغ هشدار خطر باید روشن باشد؟

Section titled “چه زمانی چراغ هشدار خطر باید روشن باشد؟”

بند 22 چهار مورد را برمی‌شمارد:

وضعیت چه کسی آن را روشن می‌کند
سانحه رانندگی وسیله نقلیه درگیر سانحه
توقف اجباری در جایی که توقف ممنوع است وسیله نقلیه متوقف
خیره شدن از نور چراغ‌ها راننده‌ای که چشمش خیره شده
یدک‌کشی وسیله نقلیه مکانیکی یدک‌شونده

ورود به تونل یا حرکت در کاروان سازمان‌یافته در این فهرست نیست.

دام رایج: بسیاری از پرسش‌ها با «در هر دو مورد» یا «در همه موارد ذکرشده» تمام می‌شوند. اگر هر گزینه یکی از این چهار وضعیت باشد، همان گزینه آخر پاسخ درست است.

علامت «توقف اضطراری» کجا قرار می‌گیرد؟

Section titled “علامت «توقف اضطراری» کجا قرار می‌گیرد؟”

این علامت باید رانندگانی را که نزدیک می‌شوند به‌موقع آگاه کند (بند 23). چراغ قرمز چشمک‌زن هم می‌تواند همین کار را بکند.

دو خودروی متوقف که پشت هر کدام یک مثلث هشدار قرار دارد: 15 در خیابانی با ساختمان و 30 در راهی با درخت

علامت را در محدوده شهری نه کمتر از 15 متر و خارج از محدوده شهری 30 متر دورتر از وسیله نقلیه بگذارید.

یک حالت ویژه هم هست. اگر هنگام یدک‌کشی چراغ هشدار خطر وجود نداشته باشد یا خراب باشد، این علامت در قسمت عقب وسیله نقلیه یدک‌شونده نصب می‌شود (بند 24)، یعنی جایی که رانندگان پشت سر آن را می‌بینند.

مطلب تکمیلی: ایمن ماندن هنگام گذاشتن علامت

این مطلب از بانک سؤالات نیامده است.

همه را از سمت دور از ترافیک پیاده کنید و از خودرو دور ببرید. علامت را جلوی خود و رو به رانندگانی که نزدیک می‌شوند نگه دارید و نزدیک لبه راه بمانید. جلیقه شب‌رنگ در شب شما را بسیار بهتر نمایان می‌کند.

شب است و با نور بالا در راهی بدون روشنایی می‌رانید. خودرویی از روبه‌رو پیدا می‌شود.

چه زمانی باید نور را پایین بیاورید؟ در فاصله نه کمتر از 150 متر. اگر راننده آن با چراغ علامت بدهد، زودتر این کار را بکنید.

آن خودرو با نور بالا از کنارتان می‌گذرد و چشمتان چیزی نمی‌بیند. اولین کار چیست؟ چراغ هشدار خطر. بعد در خط عبور خود بمانید، سرعت را کم کنید و در صورت لزوم بایستید.

  • در تاریکی یا دید ناکافی: نور بالا یا نور پایین، هر قدر هم راه روشن باشد.
  • نور بالا را در فاصله نه کمتر از 150 متر از وسیله نقلیه روبه‌رو پایین بیاورید.
  • خیره شدن: اول چراغ هشدار خطر، ماندن در خط عبور، کم کردن سرعت و در صورت لزوم توقف.
  • در روز، موتورسیکلت و موتور گازی همیشه با نور پایین حرکت می‌کنند؛ اتوبوس کودکان و حمل‌ونقل عمومی در خط مخالف جریان نیز همین‌طور.
  • چراغ مه‌شکن عقب: فقط در دید ناکافی.
  • چراغ هشدار خطر: سانحه، توقف اجباری در جای ممنوع، خیره شدن، وسیله نقلیه یدک‌شونده.
  • علامت «توقف اضطراری»: نه کمتر از 15 متر در محدوده شهری و 30 متر در خارج از آن.

پرسش 813. در ساعات تاریکی شبانه‌روز، در قطعات بدون روشنایی جاده، روی اتوبوسی که در مسیر مشخص‌شده حرکت می‌کند باید روشن باشد:

  1. فقط نور پایین چراغ‌ها.
  2. فقط نور بالای چراغ‌ها.
  3. نور بالا یا نور پایین چراغ‌ها.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 3. نور بالا یا نور پایین چراغ‌ها.

طبق زیربند 1 از بند 127 مقررات، در ساعات تاریکی شبانه‌روز — صرف‌نظر از روشنایی جاده — روی همهٔ وسایل نقلیهٔ مکانیکی باید «نور بالا یا نور پایین چراغ‌ها» روشن باشد، و اتوبوس حتی وقتی در مسیر مشخص‌شده حرکت می‌کند وسیلهٔ نقلیهٔ مکانیکی است. مقررات انتخاب میان این دو نور را به راننده واگذار کرده است؛ بنابراین گزینه‌های «فقط نور پایین چراغ‌ها» و «فقط نور بالای چراغ‌ها» نادرست‌اند. نور بالا تنها در مواردی که بند 128 تعیین کرده باید به نور پایین تبدیل شود — در جادهٔ روشن داخل محدوده شهری و در فاصلهٔ دست‌کم 150 متر از وسیله نقلیهٔ روبه‌رو.

پرسش 814. آیا در ساعات روشنایی روز، روشن بودن نور پایین چراغ‌ها برای وسایل نقلیهٔ حمل‌ونقل عمومی که در خط ویژهٔ مخالف جریان اصلی حرکت می‌کنند الزامی است؟

  1. الزامی است.
  2. الزامی نیست.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 1. الزامی است.

زیربند 3 از بند 133 مقررات به‌صراحت تعیین می‌کند که در ساعات روشنایی روز، برای مشخص کردن وسیله نقلیهٔ در حال حرکت، نور پایین چراغ‌ها باید روی وسایل نقلیهٔ حمل‌ونقل عمومی که در خط ویژهٔ مخالف جریان اصلی حرکت می‌کنند روشن باشد. دقیقاً همین حالت در پرسش توصیف شده است؛ بنابراین گزینهٔ «الزامی است» درست است و گزینهٔ «الزامی نیست» با این بند در تناقض است.

پرسش 846. در ساعات تاریکی شبانه‌روز و در شرایط دید ناکافی، صرف‌نظر از روشنایی جاده، روی وسایل نقلیهٔ مکانیکی در حال حرکت باید روشن باشد:

  1. نور بالای چراغ‌ها.
  2. نور پایین چراغ‌ها.
  3. نور بالا یا نور پایین چراغ‌ها.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 3. نور بالا یا نور پایین چراغ‌ها.

طبق زیربند 1 بند 127 مقررات، در ساعات تاریکی شبانه‌روز و در شرایط دید ناکافی — صرف‌نظر از اینکه جاده چگونه روشن شده باشد — روی هر وسیله نقلیهٔ مکانیکی در حال حرکت باید «نور بالا یا نور پایین چراغ‌ها.» روشن باشد و انتخاب میان این دو به راننده واگذار شده است. مقررات به‌طور مشخص «نور بالای چراغ‌ها.» یا به‌طور مشخص «نور پایین چراغ‌ها.» را الزامی نمی‌کند، بنابراین گزینه‌هایی که تنها یکی از آن‌ها را نام می‌برند نادرست‌اند. نور بالا فقط در مواردی که در بند 128 آمده است باید به نور پایین تغییر داده شود.

پرسش 847. در کدام مورد باید نور پایین چراغ‌ها روی موتورسیکلت در ساعات روشنایی روز روشن باشد؟

  1. هنگام حرکت در شرایط دید ناکافی.
  2. هنگام حرکت با موتورسیکلت معیوب به سمت محل توقف.
  3. در هر حال، هنگام حضور در ترافیک.
  4. هنگام حمل مسافر بیمار.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 3. در هر حال، هنگام حضور در ترافیک.

طبق زیربند 1 بند 133 مقررات، در ساعات روشنایی روز نور پایین چراغ‌ها باید روی موتورسیکلت‌ها و موتورگازی‌ها روشن باشد تا وسیله نقلیهٔ در حال حرکت مشخص شود. این الزام بی‌قید و شرط است، بنابراین گزینهٔ «در هر حال، هنگام حضور در ترافیک.» درست است. گزینه‌هایی که آن را محدود می‌کنند — «هنگام حرکت در شرایط دید ناکافی.»، «هنگام حرکت با موتورسیکلت معیوب به سمت محل توقف.» و «هنگام حمل مسافر بیمار.» — نادرست‌اند.

پرسش 848. اگر راننده بر اثر نور چراغ‌های وسیله نقلیهٔ روبه‌رو دچار خیرگی شود، ابتدا چه باید بکند؟

  1. نور بالای چراغ‌ها را (در صورت روشن بودن) به نور پایین تغییر دهد.
  2. چراغ هشدار خطر را روشن کند.
  3. علامت صوتی بدهد: یک بلند و سه کوتاه.
  4. علامت صوتی بدهد: یک کوتاه و سه بلند.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 2. چراغ هشدار خطر را روشن کند.

طبق بند 129 مقررات، راننده‌ای که دچار خیرگی شده است باید چراغ هشدار خطر را روشن کند و بدون تغییر خط، سرعت را کاهش دهد و در صورت لزوم توقف کند. بنابراین نخستین کار، روشن کردن چراغ هشدار خطر است. گزینهٔ «نور بالای چراغ‌ها را (در صورت روشن بودن) به نور پایین تغییر دهد.» در اینجا نادرست است: تغییر نور بالا به نور پایین طبق بند 128 پیش از رسیدن به وسیله نقلیهٔ روبه‌رو لازم است، نه به‌عنوان واکنش پس از آنکه خیرگی رخ داده است. دو گزینهٔ مربوط به علامت صوتی نادرست‌اند، زیرا بند 129 در صورت خیرگی چراغ هشدار خطر را تجویز می‌کند، نه علامت صوتی.

پرسش 850. در ساعات تاریکی شبانه‌روز، در قطعات بدون روشنایی جاده، روی وسیله نقلیهٔ مکانیکی در حال حرکت باید روشن باشد:

  1. نور بالا یا نور پایین چراغ‌ها.
  2. فقط نور پایین چراغ‌ها.
  3. فقط نور بالای چراغ‌ها.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 1. نور بالا یا نور پایین چراغ‌ها.

طبق زیربند 1 بند 127 مقررات، روی هر وسیله نقلیهٔ مکانیکی که در ساعات تاریکی شبانه‌روز حرکت می‌کند باید «نور بالا یا نور پایین چراغ‌ها.» روشن باشد و انتخاب میان این دو به راننده واگذار شده است. به همین دلیل گزینه‌هایی که «فقط نور پایین چراغ‌ها.» یا «فقط نور بالای چراغ‌ها.» را الزامی می‌دانند نادرست‌اند. در قطعهٔ بدون روشنایی، نور بالا تنها در مواردی که بند 128 نام می‌برد باید به نور پایین تغییر داده شود — در فاصلهٔ نه کمتر از 150 متر از وسیله نقلیهٔ روبه‌رو و هر جا که ممکن است باعث خیرگی شود.

پرسش 851. چراغ‌های مه‌شکن عقب می‌توانند به کار روند:

  1. در ساعات تاریکی شبانه‌روز، هنگام حرکت در کاروان وسایل نقلیه.
  2. هنگام حرکت در تونل‌ها.
  3. فقط در شرایط دید ناکافی.
  4. در ساعات تاریکی شبانه‌روز، هنگام تخلیهٔ وسیله نقلیه.
  5. در همهٔ موارد فهرست‌شده.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 3. فقط در شرایط دید ناکافی.

طبق بند 131 مقررات، چراغ‌های مه‌شکن عقب «فقط در شرایط دید ناکافی.» می‌توانند به کار روند و همین پاسخ درست است. حرکت در کاروان وسایل نقلیه، عبور از تونل و تخلیهٔ وسیله نقلیه دلیلی برای روشن کردن آن‌ها نیستند، بنابراین گزینهٔ «در همهٔ موارد فهرست‌شده.» نیز نادرست است. در تونل‌ها بند 127 حاکم است که نور بالا یا نور پایین چراغ‌ها را الزامی می‌کند، نه چراغ‌های مه‌شکن عقب را.

پرسش 852. در چه فاصله‌ای از وسیله نقلیهٔ روبه‌رو باید نور بالای چراغ‌ها به نور پایین تغییر داده شود؟

  1. نه کمتر از 100 متر.
  2. نه کمتر از 150 متر.
  3. نه کمتر از 300 متر.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 2. نه کمتر از 150 متر.

طبق زیربند 2 بند 128 مقررات، نور بالا باید در فاصلهٔ نه کمتر از 150 متر از وسیله نقلیهٔ روبه‌رو به نور پایین تغییر داده شود، و اگر رانندهٔ آن وسیله نقلیه با تغییر متناوب نور، نیاز به این کار را اعلام کند، در فاصله‌ای بیشتر. گزینهٔ «نه کمتر از 100 متر.» کمتر از حداقل تعیین‌شده است و خیرگی رانندهٔ دیگر را منتفی نمی‌کند، و «نه کمتر از 300 متر.» عددی نیست که مقررات تعیین کرده باشد.

پرسش 853. استفاده از نورافکن جلو مجاز است:

  1. فقط خارج از محدوده شهری وقتی وسیله نقلیه روبه‌رو یا جلویی وجود نداشته باشد.
  2. فقط در شرایط دید ناکافی.
  3. در هر مکانی، اگر لازم باشد.
  4. در تاریکی شب در همه بخش‌های جاده‌ها.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 1. فقط خارج از محدوده شهری وقتی وسیله نقلیه روبه‌رو یا جلویی وجود نداشته باشد.

طبق بند 134 مقررات راهنمایی و رانندگی، استفاده از نورافکن جلو و چراغ جست‌وجو تنها خارج از محدوده شهری مجاز است، وقتی وسیله نقلیهٔ روبه‌رو یا جلویی وجود نداشته باشد. در داخل محدوده شهری تنها رانندگان وسایل نقلیه‌ای می‌توانند از چنین چراغ‌هایی استفاده کنند که طبق ترتیب مقرر به چراغ‌های گردان آبی یا آبی و قرمز و بوق ویژه مجهزند، آن هم هنگام انجام مأموریت اداری. بنابراین نه دید ناکافی، نه ضرورتی که راننده خود تشخیص می‌دهد و نه تاریکی شب، به‌خودی‌خود مجوز استفاده از چنین چراغی نیست.

پرسش 862. چراغ هشدار خطر روی وسیله نقلیه باید روشن شود:

  1. در صورت وقوع سانحهٔ رانندگی.
  2. در محل‌هایی که توقف ممنوع است — در صورت توقف اجباری.
  3. در هر دو مورد.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 3. در هر دو مورد.

بند 22 مقررات روشن بودن چراغ هشدار خطر را در هر دو وضعیتی که اینجا فهرست شده لازم می‌داند: جزء 1 مربوط به سانحهٔ رانندگی است و جزء 2 مربوط به توقف اجباری در محلی که توقف در آن ممنوع است. هر دو تکلیف از یک بند برمی‌آید، پس پاسخ «در هر دو مورد.» است. گزینه‌های «در صورت وقوع سانحهٔ رانندگی.» و «در محل‌هایی که توقف ممنوع است — در صورت توقف اجباری.» هر یک به‌تنهایی تنها نیمی از خواستهٔ این بند را می‌پوشانند.

پرسش 863. چراغ هشدار خطر روی وسیله نقلیه باید روشن شود:

  1. در صورت وقوع سانحهٔ رانندگی.
  2. در صورت یدک‌کشی (روی وسیله نقلیهٔ مکانیکی یدک‌شونده).
  3. در محل‌هایی که توقف ممنوع است — در صورت توقف اجباری.
  4. در همهٔ موارد فهرست‌شده.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 4. در همهٔ موارد فهرست‌شده.

بند 22 مقررات روشن بودن چراغ هشدار خطر را در سانحهٔ رانندگی (جزء 1)، در یدک‌کشی روی وسیله نقلیهٔ مکانیکی یدک‌شونده (جزء 4) و در توقف اجباری در محلی که توقف در آن ممنوع است (جزء 2) الزامی می‌کند. هر سه وضعیتی که پرسش برمی‌شمارد زیر همین یک بند قرار می‌گیرند، به همین دلیل «در همهٔ موارد فهرست‌شده.» درست است. گزینه‌های «در صورت وقوع سانحهٔ رانندگی.»، «در صورت یدک‌کشی (روی وسیله نقلیهٔ مکانیکی یدک‌شونده).» و «در محل‌هایی که توقف ممنوع است — در صورت توقف اجباری.» هر یک این الزام را به یک وضعیت محدود می‌کنند.

پرسش 864. تابلوی «توقف اضطراری» در چه فاصله‌ای از وسیله نقلیه قرار داده می‌شود؟

  1. در محدودهٔ محدوده شهری — نه کمتر از 15 متر، خارج از محدوده شهری — 30 متر.
  2. در محدودهٔ محدوده شهری — نه کمتر از 10 متر، خارج از محدوده شهری — 20 متر.
  3. در محدودهٔ محدوده شهری — نه کمتر از 5 متر، خارج از محدوده شهری — 10 متر.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 1. در محدودهٔ محدوده شهری — نه کمتر از 15 متر، خارج از محدوده شهری — 30 متر.

طبق بند 23 مقررات راهنمایی و رانندگی و با توجه به لزوم هشدار به‌موقع به رانندگان، تابلوی «توقف اضطراری» (یا چراغ قرمز چشمک‌زن) در محدودهٔ محدوده شهری در فاصلهٔ نه کمتر از 15 متر از وسیله نقلیه و خارج از محدوده شهری در فاصلهٔ 30 متر قرار داده می‌شود. بنابراین گزینهٔ «در محدودهٔ محدوده شهری — نه کمتر از 15 متر، خارج از محدوده شهری — 30 متر.» درست است. گزینه‌های «در محدودهٔ محدوده شهری — نه کمتر از 10 متر، خارج از محدوده شهری — 20 متر.» و «در محدودهٔ محدوده شهری — نه کمتر از 5 متر، خارج از محدوده شهری — 10 متر.» در مقررات تعیین نشده‌اند و از حداقل مقرر کمترند، بنابراین هشدار به‌موقع به رانندگان نزدیک‌شونده را تأمین نمی‌کنند.

پرسش 865. چراغ هشدار خطر روی وسیله نقلیه باید روشن شود:

  1. در صورت خیره شدن راننده از نور چراغ‌های جلو.
  2. در صورت یدک‌کشی (روی وسیله نقلیهٔ مکانیکی یدک‌شونده).
  3. در هر دو مورد.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 3. در هر دو مورد.

بند 22 مقررات، مواردی را برمی‌شمارد که در آن‌ها چراغ هشدار خطر وسیله نقلیه باید روشن باشد و هم خیره شدن راننده از نور چراغ‌های جلو و هم یدک‌کشی - روی وسیله نقلیهٔ مکانیکی یدک‌شونده - در میان آن‌ها هستند. در حالت خیرگی، بند 129 مقررات از راننده می‌خواهد چراغ هشدار خطر را روشن کند و بدون تغییر خط، سرعت را کم کند و توقف نماید تا رانندگان دیگر وسیله نقلیهٔ در حال کاهش سرعت را ببینند. در یدک‌کشی، این چراغ نشان می‌دهد که خودرو با نیروی خود حرکت نمی‌کند. هر دو تکلیف در همان بند 22 آمده‌اند، بنابراین گزینهٔ «در هر دو مورد.» درست است و گزینه‌های «در صورت خیره شدن راننده از نور چراغ‌های جلو.» و «در صورت یدک‌کشی (روی وسیله نقلیهٔ مکانیکی یدک‌شونده).» هر یک تنها نیمی از این تکلیف را دربر می‌گیرند.

پرسش 866. چراغ هشدار خطر روی وسیله نقلیه باید روشن شود:

  1. در صورت وقوع سانحهٔ رانندگی.
  2. در صورت یدک‌کشی (روی وسیله نقلیهٔ مکانیکی یدک‌شونده).
  3. در هر دو مورد.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 3. در هر دو مورد.

بند 22 مقررات روشن بودن چراغ هشدار خطر را هم در سانحهٔ رانندگی (جزء 1) و هم در یدک‌کشی، روی وسیله نقلیهٔ مکانیکی یدک‌شونده (جزء 4)، لازم می‌داند. هر دو تکلیف را همین یک بند تعیین کرده است، پس «در هر دو مورد.» درست است. گزینه‌های «در صورت وقوع سانحهٔ رانندگی.» و «در صورت یدک‌کشی (روی وسیله نقلیهٔ مکانیکی یدک‌شونده).» هر یک تنها بخشی از این تکلیف را در بر می‌گیرند.

پرسش 885. چراغ هشدار خطر روشن می‌شود:

  1. پیش از ورود به تونل.
  2. در صورت وقوع سانحهٔ رانندگی.
  3. هنگام حرکت در قالب کاروان سازمان‌یافته.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 2. در صورت وقوع سانحهٔ رانندگی.

بند 22 مقررات مواردی را برمی‌شمارد که چراغ هشدار خطر باید روشن باشد و نخستین آن‌ها «در صورت وقوع سانحهٔ رانندگی.» است؛ بقیه عبارت‌اند از توقف اجباری در جایی که توقف ممنوع است، خیره‌شدگی چشم و یدک‌کشی. گزینهٔ «پیش از ورود به تونل.» اصلاً در این فهرست نیست. «هنگام حرکت در قالب کاروان سازمان‌یافته.» نیز چراغ هشدار خطر روشن نمی‌شود: بر پایهٔ بند 3، کاروان با چراغ‌های جلوی همیشه روشن حرکت می‌کند و از جلو با وسیلهٔ نقلیه‌ای که چراغ‌های گردان آبی و قرمز آن روشن است اسکورت می‌شود.

پرسش 890. در ساعات روشنایی روز، هنگام حمل گروه‌های سازمان‌یافتهٔ کودکان، روی اتوبوس باید روشن باشد:

  1. نور بالای چراغ‌ها.
  2. نور پایین چراغ‌ها.
  3. چراغ هشدار خطر.
  4. چراغ‌های روشنایی داخل سالن.
نمایش پاسخ

پاسخ درست: 2. نور پایین چراغ‌ها.

جزء 4 از بند 133 مقررات ایجاب می‌کند که هنگام حمل گروه‌های سازمان‌یافتهٔ کودکان در ساعات روشنایی روز، «نور پایین چراغ‌ها.» روشن باشد تا وسیله نقلیهٔ در حال حرکت برای دیگران مشخص شود؛ به همین دلیل این پاسخ درست است. «نور بالای چراغ‌ها.» در بند 133 پیش‌بینی نشده است، چون نور بالا رانندگان دیگر را خیره می‌کند. «چراغ هشدار خطر.» تنها در مواردی که بند 22 برمی‌شمارد روشن می‌شود (تصادف، توقف اضطراری، خیره‌شدگی، یدک‌کشی)، و «چراغ‌های روشنایی داخل سالن.» برای این منظور در هیچ جای مقررات لازم دانسته نشده است.